Een achtste koning, een valse profeet en het beeld van het wilde beest

Deel 1

Index van verwijzingen

- Inleiding
- Kort resumé
- Het wilde beest uit de zee en het wilde beest in de woestijn: een achtste wereldmacht
- De achtste wereldmacht: de identificatie van het wilde beest met zeven koppen en tien hoorns
- Drie mogelijke kandidaten
- UN - United Nations
- EU - European Union
- NATO - North Atlantic Treaty Organisation

Inleiding

De openbaring die via een engel door Jezus de gezalfde aan de apostel Johannes werd gegeven toen deze vanwege het spreken over God en het getuigenis geven over Jezus gevangen zat op het Griekse eiland Patmos, beschrijft huiveringwekkende gebeurtenissen die zouden leiden tot de Oorlog van de Grote Dag van God de Almachtige tegen de natiën en de installatie van zijn koninkrijk.

In Deel 6 hebben we met aan zekerheid grenzende waarschijnlijk kunnen vastgestellen wie de zevende wereldmacht is en hoe hij in de plaats zal optreden van een achtste en laatste wereldmacht die op het wereldtoneel zou verschijnen en die een cruciale rol zou spelen bij de vervolging van het Lichaam van de Gezalfde. Het beschrijft ook hoe deze zevende wereldmacht zou optreden als valse profeet door aanbidding af te dwingen ten behoeve van deze achtste wereldmacht en zijn beeld, waarbij het - doordat het als een Draak (Satan) spreekt - de "hele bewoonde aarde misleidt" en ervoor zorgt dat zij die niet zullen zijn opgetekend in "de boekrol des levens", zullen sneuvelen. (Openbaring 12:9; 3:5; 20:12; Maleachi 3:16).

Aangezien de profetieën een tijdspad kennen en delen ervan nog niet zijn vervuld, zijn wij voorzichtig en doen wij aannamen en beschijven wij mogelijke scenario's op basis van gezond verstand, historische kennis, begrip van de geopolitieke verhoudingen in de wereld en het beschouwen van de bijbelse context. Bij dit alles roepen wij de hulp van Gods heilige geest in.

Wij kunnen daarom onze conclusies echter nog niet als definitief beschouwen omdat zoals we hierboven aangaven, nog niet alle profetieën zijn vervuld. Wel zijn de scenario’s die we schetsen in onze ogen realistisch. En ze zijn explosief.

De volgende tekst uit de Openbaring is veelzeggend en beschouwen wij als de centrale leidraad voor al onze artikelen als het gaat om het verklaren van de profetieën van de bijbel: "Hier komt het aan op de intelligentie die wijsheid heeft”. (Openbaring 17:9a).

Kort resumé

Tot nog toe hebben we de zeven wereldmachten kunnen vaststellen. Dit zijn:
 1. het Egyptische rijk;
 2. het Assyrische rijk;
 3. het Babylonische rijk;
 4. het Medo-Perzische rijk;
 5. het Grieks (Macedonische) rijk en
 6. het Romeinse rijk met de daaruit voorkomende Europese naties en koloniale machten;
 7. de Anglo-Amerikaanse wereldmacht.

In onderstaande representatie zien we haarscherp hoe de openvolgende bijbelse wereldmachten elkaars gebieden overvleugelden.



Afbeelding. Visuele representatie van de opeenvolging van de bijbelse wereldmachten vanaf het Babylonische rijk zoals die via de profeet Daniel tot ons is gekomen, het Egyptische rijk en het Assyrische rijk niet ingesloten.


Het wilde beest uit de zee en het wilde beest in de woestijn: een achtste wereldmacht

In 'Deel 4: Twee zevenkoppige wilde beesten of toch één?' zagen we dat dit wilde beest uit de zee dezelfde is als het wilde beest in de woestijn, zij het in een andere setting. Voordat we deze achtste koning kunnen identificeren, moeten we eerst zien welk lot hem treft en welk effect dit zal hebben op de wereld.



Afbeelding. Het wilde beest uit de zee

Afbeelding. Het wilde beest in de woestijn


De achtste wereldmacht: de identificatie van het wilde beest met zeven koppen en tien hoorns

"Hier komt het aan op de intelligentie die wijsheid heeft." (Openbaring 17:9).

Laten we eerst onderzoeken welke mogelijke kandidaten in beeld komen die kunnen worden gerelateerd aan de onderstaande eigenschappen of kenmerken die in de Openbaring worden gegeven en die op dit ogenblik van schrijven (2021) voor ons zichtbaar zijn. De drie volgende kenmerken zijn bepalend voor het resultaat van dit onderzoek en die worden benaderd vanuit drie verschillende perspectieven:

1. Geschiedkundig: ononderbroken opeenvolging met de ambities van een echte wereldmacht
Het wilde beest is 'uit de zeven' ofwel 'uit' de zeven voorgaande wereldheersers waarbij hij uit de lijn is van zeven ‘koningen’ die elkaar politiek en militair hebben opgevolgd doordat elk van deze zeven koningen zijn voorganger heeft opgevolgd of heeft verslagen en zich meester heeft gemaakt van zijn grondgebied. Hierdoor vertoont deze lijn een ononderbroken karakter en loopt vanaf het (1) Egyptische rijk door naar (2) het Assyrische rijk, dan (3) het Babylonische rijk, dan (4) het Medo-Perzische rijk, dan (5) het Griekse rijk, dan (6) het Romeinse rijk en dan door naar (7) het Britse rijk of the British Commonwealth of Nations en de Verenigde Staten van Amerika. Het is vanuit profetisch en historisch perspectief aantoonbaar dat deze wereldmacht voortkomt uit de Europese natien die op hun beurt uit het Romeinse rijk zijn onstaan; zie hiervoor ons artikel getiteld ‘Europese koloniale machten en de 'kleine hoorn'’. Het profiel van een kandidaat wereldmacht moet de pretentie of ambitie hebben om de wereld op politiek, sociaal, economisch- en militair gebied te willen overheersen, zijn wil op te leggen en om een eventuele opponent op die terreinen de pas te willen afsnijden en waarbij hij beschikt over bijna onuitputtelijke financiële middelen. Als hegemoon streeft hij naar een unipolaire wereld die onder zijn controle staat.

2. Politiek: internationale alliantievorming
We hebben kunnen zien dat de zeven 'koppen' van het wilde beest, zeven koningen of politieke entiteiten afbeelden die in de geschiedenis na elkaar op het wereldtoneel verschenen. Het wilde beest zelf wordt afgebeeld met tien hoorns dat volledigheid afbeeldt. Het wilde beest zelf bestond nog niet in de tijd dat Johannes zijn visioen ontving en ook zijn 'tien hoorns' bestonden nog niet, maar het beest zou in een latere tijd op het toneel verschijnen. Deze 'hoorns' beelden koningen of politieke entiteiten af. Deze koningen zullen zich met het wilde beest of de achtste koning verbinden en zullen er op zeker moment al hun autoriteit aan toekennen, ze "krijgen […] voor één uur autoriteit als koning met het wilde beest. Ze hebben één gedachte, en daarom geven ze hun kracht en autoriteit aan het wilde beest." (Openbaring 17:12, 13). We hebben dus te maken met een politieke entiteit die moet worden getypeerd als een alliantie of pact maar met een centraal bestuur van waaruit strategie wordt bedacht, uitgevoerd en gecoördineerd. We kunnen deze constructie vergelijken met die van de ram en de geitenbok uit Daniel 10. De ram had twee hoorns en die beeldden de koningen van Medië en Perzië af. De ram zelf was alleen maar een symbool om er het Medo-Perzische rijk mee af te beelden maar de essentie zat in de individuele hoorns. Evenzo de geitenbok waarbij de eerste hoorn Alexander de Grote afbeeldde en de vier hoorns die daarna kwamen, de vier diadochen. De geitenbok zelf was alleen maar een symbool om het Griekse rijk mee af te beelden en ook hier zat de essentie in de individuele hoorns.

3. Militair: uitzonderlijke militaire capaciteiten
Deze achtste koning is een bijzonder invloedrijke politieke entiteit en moet beschikken over uitzonderlijke militaire capaciteiten want, nadat het een 'dodelijke zwaardslag' had gekregen en weer 'tot leven is gekomen', zegt men “Wie is als het wilde beest? Wie kan oorlog met hem voeren?". (Openbaring 13:4); hij moet dus beschikken over een slagkracht en weerstand die bij geen van de andere natiën op aarde te vinden is. Hij delegeert vervolgens op enig moment al zijn autoriteit aan een andere politieke macht of koning die over twee hoorns (politieke machten) beschikt en daarmee een dualistisch karakter heeft (zie het voorbeeld van de ram en de geitenbok genoemd onder punt 2).

Drie mogelijke kandidaten

Hoewel er momenteel in de wereld vele pacten of allianties zijn, blijken dit vrijwel alleen economische allianties of tijdelijke militaire allianties te zijn, zonder een bestendige politiek-militaire structuur. De volgende drie politieke entiteiten dienen zich als kandidaat aan vanwege hun belangrijke rol op het geopolitieke toneel. We zullen onderzoeken in hoeverre zij aan alle bovengenoemde kenmerken voldoen zodat met redelijke zekerheid kan worden vastgesteld wie de achtste wereldmacht in de bijbelse geschiedenis zou kunnen zijn.

 UN - United Nations


Officiële website: https://www.un.org/en/

Principes

1. Gebaseerd op het beginsel van de soevereine gelijkheid van al haar leden.
2. Alle leden, om hen allemaal de rechten te garanderen en voordelen die voortvloeien uit het lidmaatschap, zullen voldoen in te goeder trouw de verplichtingen die zij in overeenstemming met het huidige handvest van de Verenigde Naties.
3. Alle leden beslechten hun internationale geschillen door vreedzaam betekent op zodanige wijze dat internationale vrede en veiligheid en rechtvaardigheid komen niet in gevaar.
4. Alle leden onthouden zich in hun internationale betrekkingen van de dreiging met of het gebruik van geweld tegen de territoriale integriteit of politieke onafhankelijkheid van een staat, of in een andere wijze die niet strookt met de doelstellingen van de Verenigde Naties.
5. Alle leden verlenen de Verenigde Naties alle hulp bij alle maatregelen die zij neemt in overeenstemming met dit Handvest van de Verenigd.
6. Deze organisatie ziet erop toe dat staten die dat niet zijn leden van de Verenigde Naties handelen in overeenstemming met deze beginselen voor zover nodig voor de instandhouding van internationale vrede en veiligheid.
7. Niets vervat in dit Handvest van de Verenigde Naties machtigen de Verenigde Naties in deze aangelegenheden die in wezen binnen de nationale jurisdictie van staten vallen of verplichten de leden deze zaken aan een schikking voor te leggen krachtens dit Handvest; maar dit beginsel laat onverlet de toepassing van handhavingsmaatregelen uit hoofde van hoofdstuk VII van het Handvest van de Verenigde Naties.

Doelstellingen

1. Handhaving van de internationale vrede en veiligheid.
2. Het ontwikkelen van vriendschappelijke betrekkingen tussen naties.
3. Samenwerken bij het oplossen van internationale economische, sociale, culturele en humanitaire problemen en het bevorderen van respect voor mensenrechten.
4. Werken als een centrum voor het bereiken van de hierboven beschreven doelen.

De Verenigde Naties zijn per definitie een wereldwijde 'peacekeeping' organisatie maar zonder eigen krijgsmacht.

Bron: United Nations, objectives and principles

Geschiedenis

De Verenigde Naties (VN) zijn een internationale organisatie opgericht op 24 oktober 1945. De Verenigde Naties (VN) was de tweede multifunctionele internationale organisatie opgericht in de 20e eeuw die wereldwijd in omvang en lidmaatschap was. Zijn voorganger, de Volkenbond, werd opgericht door het Verdrag van Versailles in 1919 en ontbonden in 1946. Het hoofdkantoor is gevestigd in New York City en de VN heeft ook regionale kantoren in Genève, Wenen en Nairobi. De officiële talen zijn Arabisch, Chinees, Engels, Frans, Russisch en Spaans.

Ondanks de problemen die de Volkenbond ondervond bij het beslechten van conflicten en het waarborgen van internationale vrede en veiligheid voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog, kwamen de grote geallieerde mogendheden tijdens de oorlog overeen om een nieuwe wereldwijde organisatie op te richten om internationale zaken te helpen beheren. Deze overeenkomst werd voor het eerst geformuleerd toen de Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt en de Britse premier Winston Churchill in augustus 1941 het Atlantisch Handvest ondertekenden. De naam Verenigde Naties werd oorspronkelijk gebruikt om de geallieerde landen tegen Duitsland, Italië en Japan aan te duiden. Op 1 januari 1942 ondertekenden 26 landen de Verklaring van de Verenigde Naties, waarin de oorlogsdoelen van de geallieerde mogendheden uiteenzetten.

De Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en de Sovjet-Unie namen het voortouw bij het ontwerpen van de nieuwe organisatie en het bepalen van de besluitvormingsstructuur en -functies. Aanvankelijk werden de "Grote Drie" staten en hun respectieve leiders (Roosevelt, Churchill en Sovjet-premier Jozef Stalin) gehinderd door meningsverschillen over kwesties die een voorbode waren van de Koude Oorlog. De Sovjet-Unie eiste individueel lidmaatschap en stemrecht voor haar samenstellende republieken, en Groot-Brittannië wilde garanties dat zijn koloniën niet onder VN-controle zouden worden geplaatst. Er was ook onenigheid over het stemsysteem dat in de Veiligheidsraad moest worden aangenomen, een kwestie die beroemd werd als het 'vetoprobleem'.

De eerste belangrijke stap in de richting van de vorming van de Verenigde Naties werd genomen van 21 augustus tot 7 oktober 1944, tijdens de Dumbarton Oaks Conference, een bijeenkomst van de diplomatieke experts van de Grote Drie machten plus China (een groep die vaak de "Big Four" wordt genoemd) gehouden in Dumbarton Oaks, een landgoed in Washington, D.C. Hoewel de vier landen het eens werden over het algemene doel, de structuur en de functie van een nieuwe wereldorganisatie, eindigde de conferentie te midden van voortdurende onenigheid over lidmaatschap en stemmen. Op de Conferentie van Jalta, een bijeenkomst van de Grote Drie in een badplaats op de Krim in februari 1945, legden Roosevelt, Churchill en Stalin de basis voor charterbepalingen die het gezag van de Veiligheidsraad afbakenden. Bovendien bereikten ze een voorlopig akkoord over het aantal Sovjetrepublieken dat onafhankelijk lidmaatschap van de VN zou krijgen. Ten slotte kwamen de drie leiders overeen dat de nieuwe organisatie een trustschapssysteem zou omvatten om het mandaatsysteem van de Volkenbond op te volgen.

De Voorstellen van Dumbarton Oaks, met wijzigingen van de Conferentie van Jalta, vormden de basis van de onderhandelingen op de Conferentie van de Verenigde Naties over de Internationale Organisatie (UNCIO), die op 25 april 1945 in San Francisco bijeen kwam en het definitieve Handvest van de Verenigde Naties opleverde. De conferentie in San Francisco werd bijgewoond door vertegenwoordigers van 50 landen uit alle geografische gebieden van de wereld: 9 uit Europa, 21 uit Amerika, 7 uit het Midden-Oosten, 2 uit Oost-Azië en 3 uit Afrika, evenals 1 elk uit de Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek en de Wit-Russische Socialistische Sovjetrepubliek (naast de Sovjet-Unie zelf) en 5 uit landen van het Britse Gemenebest. Polen, dat niet aanwezig was op de conferentie, mocht oorspronkelijk lid worden van de VN. Het vetorecht van de Veiligheidsraad (onder de permanente leden) werd bevestigd, hoewel elk lid van de Algemene Vergadering in staat was om kwesties ter discussie te stellen. Andere politieke kwesties die door middel van compromissen werden opgelost, waren de rol van de organisatie bij de bevordering van het economisch en sociaal welzijn; de status van koloniale gebieden en de verdeling van trustschappen; de status van regionale en defensieregelingen; en de dominantie van de grote macht versus de gelijkheid van staten. Het VN-Handvest werd unaniem aangenomen en ondertekend op 26 juni en afgekondigd op 24 oktober 1945.



Afbeelding. De voornaamste twee oprichters van de VN, Franklin D. Roosevelt (links) en Winston Churchill (rechts) tijdens de ondertekening van het Atlantic Charter, 1941.

Bron: Encyclopedia Britannica - United Nations

Gebiedsomvang, leden en geaffilieerde staten



Afbeelding. De Verenigde Naties 2018.

Conclusies

De VN kan op basis van de eerder vastgestelde kenmerken niet op alle drie de punten worden aangemerkt als een wereldmacht zoals elke voorgaande wereldmacht in de bijbelse geschiedenis. Ze is feitelijk bedoeld als een poging om de wereld één te maken en die onder de controle van het Anglo-Amerikaanse systeem te brengen en te houden, net zoals haar voorganger de Volkenbond.

 Zij voldoet half aan kenmerk 1: Geschiedkundig: ononderbroken opeenvolging met de ambities van een echte wereldmacht;
 Zij voldoet aan kenmerk 2: Politiek: internationale alliantievorming;
 Zij voldoet niet aan kenmerk 3: Militair: uitzonderlijke militaire capaciteiten.

 Op deze gronden is zij daarom vooralsnog geen kandidaat om de rol van achtste wereldmacht te vervullen.

 EU - European Union


Officiële website: https://europa.eu/european-union/

Doelstellingen

Het hoofddoel van de Europese Unie is het bevorderen van vrede, het volgen van de waarden van de EU en het verbeteren van het welzijn van naties. Het Europees Parlement en andere instellingen zien erop toe dat deze doelstellingen worden bereikt.

De belangrijkste doelstellingen zijn:
1. Een gemeenschappelijke Europese ruimte zonder grenzen.
2. Interne markt.
3. Stabiele en duurzame ontwikkeling.
4. Wetenschappelijke en technologische ontwikkeling.
5. Preventie van sociale uitsluiting.
6. Solidariteit Respect voor talen en culturen.
7. Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.

De Europese Unie is een politiek-economische unie zonder eigen krijgsmacht.

Geschiedenis

De oorspronkelijke oprichters van de Europese Unie zijn Belgie, Frankrijk, West-Duitsland, Italië, Luxemburg en Nederland.

De Europese eenwording kent een lange geschiedenis die teruggaat tot het einde van de Tweede Wereldoorlog en kreeg door de Marshallhulp een eerste aanzet. De feitelijke oprichting van de Europese Unie werd bekrachtigd met het Verdrag van Maastricht in december 1991, formeel het verdrag betreffende de Europese Unie. Deze internationale overeenkomst werd goedgekeurd door de regeringsleiders van de landen van de Europese Gemeenschap (EG) in Maastricht, Nederland en geratificeerd door alle EG-lidstaten (kiezers in Denemarken verwierpen het oorspronkelijke verdrag, maar keurden later een licht gewijzigde versie goed. Het verdrag werd ondertekend op 7 februari 1992 en trad in werking op 1 november 1993. Het verdrag richtte een Europese Unie (EU) in, met EU-burgerschap toegekend aan elke persoon die een burger van een lidstaat was. Het EU-burgerschap stelde mensen in staat om te stemmen en zich verkiesbaar te stellen bij lokale verkiezingen en verkiezingen voor het Europees Parlement in het EU-land waar zij woonden, ongeacht hun nationaliteit. Het verdrag voorzag ook in de invoering van een centraal banksysteem en een gemeenschappelijke munt (de euro), verplichtte de leden tot de tenuitvoerlegging van een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en riep op tot meer samenwerking op verschillende andere gebieden, waaronder het milieu, de politie en het sociaal beleid.

Bron: Encyclopedia Britannica - Het Verdrag van Maastricht (1991)

Gebiedsomvang, leden en geaffilieerde staten



Afbeelding. De lidstaten van de Europese Unie per 2021.

Conclusies

De EU kan op basis van de eerder vastgestelde kenmerken niet op alle drie de punten worden aangemerkt als een wereldmacht zoals elke voorgaande wereldmacht in de bijbelse geschiedenis. Ze is feitelijk een bijproduct van de Marshallhulp die er na de Tweede Wereldoorlog hoofdzakelijk voor moest zorgen dat de Verenigde Staten een grotere commerciële afzetmarkt zouden krijgen maar er ook voor moest zorgen dat Europa als één blok onder NATO kon worden gebracht, in eerste instantie als buffer tegen de Sovjet-Unie en haar satellietstaten in het Oostblok.

 Zij voldoet niet aan kenmerk 1: Geschiedkundig: ononderbroken opeenvolging met de ambities van een echte wereldmacht;
 Zij voldoet aan kenmerk 2: Politiek: internationale alliantievorming;
 Zij voldoet niet aan kenmerk 3: Militair: uitzonderlijke militaire capaciteiten.

 Op deze gronden is zij daarom vooralsnog geen kandidaat om de rol van achtste wereldmacht te vervullen

 NATO - North Atlantic Treaty Organisation


Officiële website: https://www.nato.int/

Doelstellingen

- NATO is een politieke en militaire alliantie bestaande uit 30 landen uit Noord-Amerika en Europa, verenigd in collectieve defensie om samenwerking te bevorderen ter bescherming van de vrijheid en veiligheid van elke afzonderlijke bondgenoot;
- NATO bevordert democratie, individuele vrijheid, mensenrechten en de wet van het recht. De bondgenoten werken samen om problemen op te lossen, om vertrouwen op te bouwen en om toekomstige conflicten te voorkomen. NATO werkt hiertoe eveneens samen met allerlei internationale organisaties ter bevordering van de wereldvrede en het voorkomen van toekomstige conflicten;
- NATO is klaar om te reageren op bedreigingen en haar burgers te beschermen;
- NATO's succes kan worden afgemeten door de eenheid van haar leden: 30 gealllieerde stemmen die spreken en handelen als één.
- NATO is een politiek en militair bondgenootschap, dat als voornaamste taak heeft de bescherming van haar burgers te waarborgen en de veiligheid en stabiliteit in het Noord-Atlantisch gebied te bevorderen. Ze moet in staat zijn om het volledige spectrum van huidige en toekomstige uitdagingen en bedreigingen vanuit elke richting tegelijkertijd aan te pakken. Ze heeft haar afschrikkings- en verdedigingspositie versterkt in het licht van de veranderde en evoluerende veiligheidsomgeving volgens het principe van 'Deterrence and defence';
- NATO streeft naar containment van haar rivalen Rusland en China en invloed op het Euraziatische vasteland volgens haar 'Containment strategy'. De organisatie heeft ambitie en breidt zich nog steeds uit. Feitelijk streeft ze als hegemoon naar wereldheerschappij.

Het onderstaande plaatje geeft een duidelijk beeld van hoe NATO zichzelf ziet:



Afbeelding. NATO is een politieke en militaire alliantie bestaande uit 30 landen uit Noord-Amerika en Europa.


Bronnen:

 NATO
 Atlantic Council

Geschiedenis

Na de Tweede Wereldoorlog in 1945 was West-Europa economisch uitgeput en militair zwak (de westerse geallieerden hadden hun legers aan het einde van de oorlog snel en drastisch verkleind) en waren er nieuwe machtige communistische partijen ontstaan in Frankrijk en Italië.

Daarentegen was de Sovjet-Unie uit de oorlog tevoorschijn gekomen met zijn legers die alle staten van Midden- en Oost-Europa domineerden, en tegen 1948 hadden communisten onder de steun van Moskou hun controle over de regeringen van die landen geconsolideerd en alle niet-communistische politieke activiteiten onderdrukt.

Wat bekend werd als het 'IJzeren Gordijn', een term die door Winston Churchill werd gepopulariseerd, was over Midden- en Oost-Europa afgedaald. Verder was de oorlogssamenwerking tussen de westerse geallieerden en de Sovjets volledig afgebroken. Elke partij organiseerde zijn eigen sector van bezet Duitsland, zodat er twee Duitse staten zouden ontstaan, een democratische in het westen en een communistische in het oosten.

In 1948 lanceerden de Verenigde Staten het Marshallplan, dat enorme bedragen aan economische hulp verleende aan de landen van West- en Zuid-Europa op voorwaarde dat ze met elkaar zouden samenwerken en een gezamenlijke planning zouden opzetten om hun wederzijds herstel te bespoedigen.

Wat betreft militair herstel sloten - onder het Verdrag van Brussel van 1948 het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en de Lage Landen - België, Nederland en Luxemburg een collectieve defensieovereenkomst genaamd de West-Europese Unie. Al snel werd echter ingezien dat een formidabeler bondgenootschap nodig zou zijn om een adequaat militair tegenwicht te bieden aan de Sovjets.

Tegen die tijd hadden Groot-Brittannië, Canada en de Verenigde Staten al geheime verkennende gesprekken gevoerd over veiligheidsregelingen die als alternatief zouden dienen voor de Verenigde Naties (VN), die verlamd raakte door de snel opkomende Koude Oorlog. Het noemen van de betrokkenheid van deze Anglo-Amerikaanse mogendheden is wezenlijk zoals we later zullen zien. Zij zijn de initiatiefnemers en bedenkers van de NATO en uit hen komt de NATO voort.

In maart 1948, na een feitelijke communistische staatsgreep in Tsjecho-Slowakije een maand eerder, begonnen de drie regeringen besprekingen over een multilateraal collectief verdedigingsplan dat de westerse veiligheid zou versterken en democratische waarden zou bevorderen. Deze discussies werden uiteindelijk vergezeld door Frankrijk, de Lage Landen en Noorwegen en resulteerden in april 1949 in het Noord-Atlantisch Verdrag.



Afbeelding. Staatssecretaris Dean Acheson ondertekent het Noord-Atlantisch Verdrag. De Amerikaanse staatssecretaris van Buitenlandse Zaken Dean Acheson ondertekende op 4 april 1949 het Noord-Atlantische Verdrag, terwijl de Amerikaanse president Harry S. Truman (tweede van links) en vicepresident Alben W. Barkley (links daarnaast) toekijken.



Alleen een supermachtige geopolitieke en militaire organisatie als NATO is in staat om als zelfstandige mogendheid de wereld in haar greep te houden en zij vormt sinds 1949 het sterkste en modernste politieke en militaire pact dat er bestaat. We moeten echter begrijpen dat NATO eerst en vooral een instrument is van de Anglo-Amerikaanse wereldmacht want terwijl NATO het uiterlijk heeft van een multinationale militaire alliantie, controleren de VS de NATO-commandostructuren, waarbij het Pentagon de NATO-besluitvorming domineert. De geallieerde opperbevelhebber Europa (SACEUR) en de geallieerde opperbevelhebber Atlantic (SACLANT) van de NATO zijn Amerikanen die door Washington zijn benoemd, waarbij de secretaris-generaal van NATO slechts bureaucratische functies vervult.

Zoals gezegd, de NATO is een politiek en militair pact dat in 1949 is ontstaan op initiatief van Groot-Brittannië, Canada en de Verenigde Staten van Amerika (https://www.britannica.com/topic/North-Atlantic-Treaty-Organization).

Gebiedsomvang, leden en geaffilieerde staten

Om een indruk te krijgen van de omvang van NATO en haar partners, zie: NATO en haar partners (Engels) alsmede onderstaande map.



Afbeelding. NATO, leden en partners.

NATO's militaire invloed wereldwijd



Afbeelding. NATO militaire bases wereldwijd.


NATO en de oorlog van Harmageddon

Dit is de oorlog van Harmageddon tegen het gehele menselijke systeem:

"En ze verzamelden hen op de plaats die in het Hebreeuws Harmageddon wordt genoemd." (Openbaring 16:16).

"En ik zag dat het wilde beest en de koningen van de aarde en hun legers verzameld waren om oorlog te voeren tegen degene die op het paard zat en tegen zijn leger." (Openbaring 19:19).

NATO en haar 'tien hoorns' zullen voor altijd hun einde vinden tijdens deze strijd.

"En het wilde beest dat was maar niet is [...] gaat de vernietiging tegemoet." (Openbaring 17:11).

"Het wilde beest werd gegrepen en met hem de valse profeet, die voor zijn ogen de tekenen had gedaan waarmee hij degenen had misleid die het merkteken van het wilde beest hadden gekregen en die zijn beeld aanbaden. Ze werden allebei levend in het vurige meer gegooid dat met zwavel brandt." (Openbaring 19:20).

Het 'vurige meer dat met zwavel brandt' symboliseert de 'tweede dood', de laatste en definitieve vernietiging:

"De dood en het Graf werden in het meer van vuur gegooid. Dit meer van vuur betekent de tweede dood" (Openbaring 17:11).

Conclusies

NATO kan op basis van de eerder vastgestelde kenmerken op alle drie de punten terecht worden aangemerkt als een wereldmacht zoals elke voorgaande wereldmacht in de bijbelse geschiedenis.

 Zij voldoet aan kenmerk 1: Geschiedkundig: ononderbroken opeenvolging met de ambities van een echte wereldmacht;
 Zij voldoet aan kenmerk 2: Politiek: internationale alliantievorming;
 Zij voldoet aan kenmerk 3: Militair: uitzonderlijke militaire capaciteiten.

 Op deze gronden is zij daarom vooralsnog de beste kandidaat om de rol van achtste wereldmacht te vervullen.

In het volgende deel zullen wij verder ingaan op hoe de NATO een verdere rol zou kunnen spelen bij de vervulling van bijbelse profetieën en hoe haar relatie is met het huidige Anglo-Amerikaanse systeem.



Vrije christenen | 2021